سلام دوستان عزیز از تاخیر یک ماهم عذر خواهی میکنم.عید گذشتتون مبارک.......هفته ی اخر رمضون رفتیم تهران....جاتون خالی بود.....

وقتی سلام میکنی خیلی خوشحالی ولی موقع خداحافظی همیشه تلخه...وقتی خواستم خداحافظی کنم گریه کردم!!!آره گریه کردم گاهی وقتا مردا هم گریه میکنن...دلم برای داییم اینا خیلی تنگ میشه...مهاجرت به کشور دیگه خیلی سخته،خصوصا برای اطرافیان..مینا رو نمیتونم فراموش کنم.مثل خواهرم بود همیشه باهام دردودل میکرد من هم ایندفعه قصه ی عشقمو براش کفتم و کمی سبک شدم....یاسی هم که جای خودش رو داره!!!همیشه در حال میس دادن و اس ام اس دادن بودیم تا اخرین قطره ی شارژم...آشلی هم که جکه خانواده بود هر جا بود خنده رو میوورد روی لبمون.واقعا الان که یه روز از دوریمون میگذره دلم برای همشون تنگ شده اقا محمد هم که سرور ماست با هم فوتبال بازی میکردیم...هر چند خیلی از خودم کوچیک تر بود ولی پسر خیلی خوبی بود ...همیشه مثل یه بزرگتر باهاش رفتار میکردن ...هیچ وقت فکر نمیکردم یه پسر 11 ساله اخلاق مردونه داشته باشه.از صحبت کردن با بقیه گرفته تاغیرتی بودنش .....

تهران امسال رو ترجیح دادیم خیلی جایی نریم و پیش همدیگه باشیم و بیشتر وقتمونو کنار هم باشیم.....فقط وقت شد بریم گلستان و میلاد نور وتیراژه که دختر داییهام خرید داشتن....اما بهترین روزش شب اخر بود رفتیم بوستان نهج البلاغه....خیلی خوش گذشت مخصوصا برای عبور از جاده هاش که کلی هم خیس شدیم و باعث شد که آشلی کلی جیغ بزنه ماهم کلی بهش خندیدیم...مینا هم که همش میخواست ازش عکس بگیرم ..آخه عشق عکسه و البته خوشگل هم هست و خیلی خوش عکس....با یاسی اهنگ گوش میدادیم و راه میرفتیم...دختر خاله هام که کفش پاشنه بلند پوشیده بودن(اخه قرار نبود بریم پارک)کلی اذیت شدن....بهشون گفتم اگه میشد کفشامونو با هم عوض میکردیم.....خلاصه دو دور گشتیم و برگشتیم طرف ماشین...امشب که به اون شب فکر میکنم بغض گلومو میگیره......خیلی خوش گذشت......

زمان گذشت و به خداحافظی رسیدیم......اول از همه با زن داییم خداحافظی کردم دوتاییمون گریه کردیم و بعدش همه گریه کردن...بعد با یاسی...بعد هم با مینا که دیگه طاقت نیووردم و کلی تو بغلش گریه کردم....به اشلی که رسیدم گفتم گریه نکن خودم مثل هر سال که میومدم تهران حالا هر سال میام پیشتون.....بهم گفت این حرفو نزنکه بیشتر گریم میگیره،اونجا هم ولمون نمیکنی؟؟خندم گرفت گفتم حالا که اینجوری شد وقتی دادشی خواست بیاد پیشتون من هم میام...به سختی خداحافظی کردیم که گفتن بلیطمون گم شده....خوشحال شدم گفتم پس بند کفشمو نبندم!!!همه خندیدن.....یه اوضاعی بود......هر کی میگفت دست من نیست و مینداخت تقصیر یکی دیگه......داییم میگفت دادم دست خالم..خالم میگفت من چیزی بر نداشتم.....این ورو بگرد اون ورو بگرد....که زن داییم از تو کیف داییم بلیطارو پیدا کرد.....برای بار اخر از همشون خداحافظی کردیم و راه افتادیم...............................................................................................

الان که دارم مینویسم اونا فرودگاهن من هم اینجا نشستم دارم این چرت و پرتا رو مینویسم و اهنگ هایی رو که تا دیشب با هم گوش می دادیم دارم تنهایی گوش میدم.....

((دلم گرفته دوباره هوای تو رو داره....چشمای خیسم واسه ی دیدنت بی قراره.این راه دورم خبر از دل من که نداره....اروم ندارم یه نشونه میخوام واسه قلبم.....جز این نشونه واسه چیزی دخیل نمیبندم...این دل تنهام دوباره هوای تورو داره.........))این آهنگ که از امیر رستمی هستش منو یاد اون شب ها میندازه...یاد همه ی وقتایی که با هم بودیم.یاد عید که داداشی کنارمون نبود....یادهمه روزایی کهاونایی رو که میخواستم پیشم باشن اما کنارم نبودن میندازه.....

نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم شهریور 1389ساعت توسط ماهان|